Stil in Nederland

In de verte razen auto's
De wereld die draait door
Maar ik zit stil te staren
Met zijn liedjes in mijn oor

Ik heb hem zo vaak horen zingen
Op een plaat of op tv
Luidkeels of diep van binnen
Zing ik altijd met hem mee

Refrein:
Hij was mijn held op witte sokken
Met een Heineken in de hand
Nu is hij voorgoed vertrokken
Het is een beetje stil in Nederland

Op mijn tafel staat een blikje
En weer denk ik aan hem
Kampioen der halve liters
En jezus wat een stem

Waarmee hij steeds weer uithaalde
Een snik in elke zin
Over de top en overdreven
Niemand die dat erg vindt

Refrein

Als ik hem zag op televisie
Dacht ik verdomd daar zit een vent
Die mij niet wil bedriegen
Die zijn leven niet ontkent

Dan zag je 'm huilen om het kleinste
Al zijn levensgroot verdriet
En niemand die hem troostte
Want helpen kon je 'm niet

Refrein

(2004)

Terug naar boven